In de praktijk…

Hier volgen beschrijvingen van lessen met de opbouw van receptie-productie-reflectie, die studenten van de Pabo hebben gegeven in de praktijk. De vragen die de leerkracht stelt bij het bespreken van het kunstwerk zijn sturend voor de betekenisgeving, maar ook voor de beelden die de kinderen zelf produceren. Het is gebleken dat de leerkracht vooral betekenisgeving kan stimuleren door in de receptiefase te vragen naar beeldaspecten (dus over kleur, vorm, compositie) in combinatie met filosofische vragen; moet alles evenveel aandacht krijgen op het schilderij? Waarom zoveel vormen? (Elzerman, 2014).

Er zijn meer soorten vragen die de leerkracht kan stellen. De drie vragen van de Visual Thinking Stategy: ‘wat gebeurt er ?’ ‘waaraan zie je dat?’ en ‘wat kunnen we nog meer ontdekken?’ (Yenowine, 2013), stimuleren dat kinderen goed gaan kijken, betekenis geven en daarvoor ‘bewijs’ leveren. Ook vragen die gekoppeld zijn aan de vijf fasen die Parsons onderscheidt; vragen naar associaties, naar wat er wordt afgebeeld, naar emoties, naar vorm of stijl en vragen naar de eigen mening, kunnen door de leerkracht worden gesteld (Parsons, 1987). Er is nog niet veel bekend over de invloed van die vragen op de producties van de kinderen.

Daarom verzamelen we hier zoveel mogelijk ervaringen in de praktijk. Wat heeft de leerkracht gevraagd en wat maakten de kinderen? Van systematisch onderzoek kan nog geen sprake zijn, maar we kunnen wel zoveel mogelijk kennis delen.

Elzerman, Hester Betekenisgeving in beeldend onderwijs, kennisbank http://inholland.surfsharekit.nl:8080/get/smpid:50167/DS1

Parsons, Micheal (1987) How we understand art, Cambridge: Cambridge University Press

 Yenawine, Philip (2013), Visual Thinking Strategies. Using art to deepen learning across school disciplines, Cambridge: Harvard Education Press